خان برادر نادر شاه بود مطابق سنهء يك هزار و يك صد و شصت ( 1160 ) هجرى در قوچان مقتول گرديد چنانچه صاحب تاريخ نادرى بتفصيل ذكر نموده . بعد از كشته شدن نادر شاه او در بيست و هفتم شهر جمادى الثانيهء سنهء مذكوره پادشاه شد و مخاطب بخطاب سلطان على عادلشاه گرديد و سجع سكهء او اين بيت بود : گشت رايج به حكم لم يزلى * سكهء سلطنت بنام على و ابراهيم خان پنج پسر داشت : عليقلى خان و رحيم خان و ابراهيم خان و حسن خان و كاظم خان و اختلاف در اسماى مرقوم بعد از اين در محل خود گذارش خواهد يافت . القصه برادر كوچكتر كه نام او ابراهيم خان بود و در ايام سلطنت خود على شاه او را ابراهيم ميرزا نام نهاده همراه جمعى از لشكر خراسان روانهء اصفهان و سهراب خان گرجى را بللگى او تعيين نموده همراه او فرستاد و او در سمت عراق و آذربايجان ياغى شده بعادل شاه جواب داده نام خود را ابراهيم شاه نهاد . چون على شاه در آن وقت در مازندران بود با لشكر و فوج بيشمار كه از صد هزار سوار افزون بودند و پياده و توپخانهء بسيار متوجه جنگ برادر شده بعد از مقابل شدن هر دو برادر شكست بر لشكر عادلشاه افتاده على شاه از جنگ گاه به خرابى هر چه تمامتر گريخته وارد طهران گرديد و ميرزا محسن خان كه تربيت كردهء او و از طرف او حاكم طهران بود از براى خوش آمد ابراهيم شاه او را دستگير نمود ، كسان ابراهيم شاه آمده چشمهاى جهان بينش را بيرون آورده با غل و زنجير باحوال تباه با سه برادر ديگر بنزد ابراهيم شاه آوردند و در اين بين خبر رسيد كه امير اصلان خان قرقلو در سمت آذربايجان ياغى شده سر از چنبر اطاعت پيچيده است . از استماع اين خبر او نيز عازم آذربايجان گرديد و در حدود سنه و اردلان مجادله با امير اصلان خان نموده بر او ظفر يافت و از آنجا وارد تبريز شد و در تبريز نواب ميرزا سيد محمد متولى مشهد مقدس را روانهء قم نمود چنانچه ان شاء اللّه بعد از اين بتفصيل مذكور خواهد شد